Kot, koty, kotki.

Twisty Cat nie stanowią odrębnej rasy, są to koty zniekształcone genetycznie zarówno rasowe jak i nierasowe, u których występuje zbyt duża ilość palców. Nazywane są potocznie kotem z wielką łapą. Oznaczone w ten sposób są też koty, które mają zniekształcone ogony, nienaturalnie załamane. Koty takie nie są kotami wystawowymi, służą jedynie do tępienia myszy. Jest jednak grupa ludzi, którzy takie koty uwielbiają i są nimi zafascynowani, niestety taka grupa ludzi ciągle maleje. Zachowanie tych kotów niczym się nie różni od pozostałych. Posiadały kiedyś takie koty osoby publiczne np. prezydent Roosevelt. Nie wstydził się tego kota, wręcz przeciwnie pokazywał go publicznie, zabierał do Białego Domu, nawet kot ten towarzyszył mu w czasie spotkań. Koty te ze względu na swoją ułomność, nie są akceptowane przez żadne organizacje hodowlane. Większa ilość palców u kotów występuje bardzo często. Na 1000 zdrowych kotów zdarzają się 1-2 przypadki. Podejrzewa się, że gen polidaktylii sprowadzony został do Stanów Zjednoczonych wraz z kotami rasy Manks.

Turecki Van jest rasą kotów domowych. Jeśli mają za młodu kontakt z wodą to będą uwielbiały bawić się w wodzie i pływać. Jest śnieżnobiały, jedynie na głowie i ogonie dopuszczalne są niewielkie przebarwienia. Ze względu na ich specyficzny tryb życia, futro ich bardzo szybko wysycha. Zimą jest bardzo puchaty, natomiast w okresie letnim, puch zostaje zgubiony. W tym czasie kot wydaje nam się znacznie mniejszy. Lubi polować na jedzenie, szczególnie na ryby, potrafi nawet zanurkować w poszukiwaniu pożywienia. Rasa ta nie wymaga specjalnej pielęgnacji. Koty te są bardzo ciekawskie i odważne, gdy zostają usamodzielnione szukają wówczas kontaktu z ludźmi. Zżyte z opiekunem, bardzo uwielbiają spędzać z nim czas. Uwielbiają dużo spać, leżeń na kolanach i być pieszczonym. Słuchają tylko jednej osoby, niekoniecznie tej, która o niego dba. Nie jest on trudny w wychowaniu, lubi być wśród ludzi. Nie nadaje się dla osób, które bardzo często przebywają poza domem. Koty te w samotności są bardzo nieszczęśliwe.

Turecki Angora przez bardzo długi czas był znany w Turcji jako zwykły domowy kot, dopiero w latach 70. w Stanach Zjednoczonych dopuszczono go do wystaw. Jest to kot o półdługiej sierści. Jego ciało jest szczupłe i długie, kończyny zgrabne, tylne nieco dłuższe od przednich. Kot jest bardzo elegancki zarówno z wyglądu jak i sposobu poruszania się. Futro cechuje się wielką delikatnością, jest bardzo lśniące, nawet podczas ruchu. W okresie letnim futro zostaje nadal bardzo puszyste mimo iż jest znacznie krótsze. Występuje głównie w umaszczeniu białym, ale nie tylko są także czarne, niebieskie, rude i kremowe. Są to koty bardzo eleganckie, zrównoważone, inteligentne. Zżyte z swoim opiekunem, natomiast w stosunku do obcych zachowują dystans. Lubią zabawy na świeżym powietrzu, idealnym miejscem dla nich jest dom z wielkim ogrodem. Lubią oddawać się pieszczotom, poleżeć na kanapie czy na kolanach swojego opiekuna. Mają zmienne nastroje, czasami lubia pokazać kto tu rządzi, ale takie zachowania zdarzają się sporadycznie.

Toy Bobtail kot ten został hodowany od końca lat 80. przez Helenę Krasnitchenko. Rasa zaczęła się rozpowszechniać tylko dlatego, że koty były wręczane przez nią jej znajomym, którzy mieszkali w innchy miastach. Rasy tej nie można krzyżować z innymi rasami. Charakterystyczną cechą tych kotów jest ich niewielki rozmiar. Koty te rodzą się bardzo małe, w bardzo powolnym tempie rosną i rozwijają się. Nie osiągają wielkich rozmiarów. Można uznać je za małe koty, ale o dość masywnej budowie ciała i mocno zaznaczonymi mięśniami. Cechuje je, nadmierne występowanie pigmentu. Ogonek jest bardzo mały zakrzywiony lub lekko załamany. Mają duże okrągłe oczy, uszy szeroko osadzone. Występują w wielu kolorach oprócz białego. Ze względu na ich rozmiar można spokojnie je trzymać w niewielkim mieszkanku, są to koty bardzo spokojne, przyjacielskie, nie oznacza to jednak, że nie lubią zabawy i szaleństwa. Kot wykazuje się sprytem i inteligencją. Zżyty ze swoim opiekunem, nie lubi być sam. Uwielbia leżeć na kolanach i być pieszczonym.

Tonkijski długowłosy nie jest uznawany jako odrębna rasa, gdyż stwierdzono, że jest to produkt uboczny z krzyżówki. Są to koty, które charakteryzują się średnią wielkością o muskularnej budowie ciała, wyglądem zbliżone są do kotów syjamskich, ale nie są takie szczupłe. Mają odpowiednie proporcje ciała. Kończyny są długie i zgrabne, tylne są dłuższe od przednich. Mają długi ogon, który bardzo ładnie wygląda zresztą ciała. Futro jest dłuższe niż u kotów krótkowłosych, miłe w dotyku, jedwabiste i lśniące. Lśniąca sierść jest oznaką bardzo dobrego stanu zdrowia u zwierzęcia. Należy ja czesać co najmniej raz w tygodniu, można ją również lekko wypolerować, ale nie jest to konieczne. Koty te są bardzo spokojne i zrównoważone. Nie lubią samotności na dłuższą metę. Uwielbiają zabawę z swoim opiekunem oraz z innymi kotami. Jest inteligentny, lubi także towarzystwo dzieci. Czasami uparty, od czasu do czasu zachowuje się samowolnie. Takie zachowania dodają mu uroku. Zachowaniem przypomina bardziej kota syjamskiego.

Tonkijski krótkowłosy są krzyżówką kotów syjamskich z burmańskimi. Niektórzy twierdzą, że koty te nie powinny występować jako osobna rasa, gdyż jest to produkt uboczny krzyżówki. Są średniej wielkości o dość masywnej budowie ciała, nie są tak chude jak koty syjamskie, ale też nie są grube. Mają dosyć proporcjonalną budowę ciała. Mają długi ogon ostro zakończony, co bardzo ładnie współgra zresztą ciała kota Tonkijskiego. Futro jest bardzo delikatne, krótkie, ściśle przylegające do ciała, powinno być również lśniące, co świadczy również o bardzo dobrym stanie zdrowia kota. Bardzo ważne jest aby barwa futra była jednolita, niedopuszczalne są przebarwienia nawet w formie pojedynczych nitek.
Występuje zazwyczaj w 5 odmianach barwnych: niebieskiej, szampańskiej, naturalną, miodową oraz platynową. Koty te są spokojne i zrównoważone. Lubią pieszczoty i zabawy. Czasami staja się zaczepne, lubią zwracać na siebie uwagę. Są zżyte bardzo z człowiekiem, słuchają zazwyczaj jednego opiekuna. Lubią czasami zachowywać się samowolnie.

Tiffanie kot ten jest spotykany tylko w Stanach Zjednoczonych. Charakteryzuje się średnią lub długą sierścią w kolorze brązowym, a nawet czekoladowym. Jego futro wygląda jakby zostało potargane, ale taki rezultat uzyskuje się dopiero po pewnym okresie jego życia. Jego futro jest delikatne, bardzo miłe w dotyku, wymaga częstego czesania, ze względu na jej długość. Rasa ta jest średniej wielkości o mocnej i silnej budowie ciała, charakteryzuje je długi ogon. Oczy są w kształcie migdałków, uszka szeroko osadzone. Koty te są z reguły bardzo towarzyskie, nie obce im są zabawy z innymi kotami. Uwielbiają także towarzystwo ludzi. Inteligentne i zrównoważone, czasami jednak szalone. Ma się wrażenie, że od czasu do czasu zachowują się jak młode kocięta. Zżyte z swoim opiekunem, chętnie oddają się pieszczotom. Nienawidzą samotności, bardzo źle ją znoszą, jeśli zostawimy je na dłużej może nas czekać nie miła niespodzianka. Są przyjaźnie nastawione, w stosunku do obcych zachowują dystans, zbliżają się dopiero po pewnym czasie.